Ηρώων Πολυτεχνείου 59, 3ος όροφος 210 41 77 611

Ετικέτα: Συναισθήματα

Το κρυφό μήνυμα κάθε ασθένειας

Το κρυφό μήνυμα κάθε ασθένειας

Βρήκα αυτό το άρθρο πολύ ενδιαφέρον. Ξέρω βέβαια πως λίγοι συμφωνούν με αυτά που γράφονται. Επειδή έχω ασχοληθεί αρκετά με το θέμα πιστεύω πως υπάρχει βάση.

Τι γίνονται τα συναισθήματα που καταπνίγουμε;
Πού πηγαίνουν οι ανάγκες μας που καταπιέζουμε;
Τι συμβαίνει στα θέλω μας που δεν τολμάμε να εκφράσουμε;

Η απάντηση είναι… κοινή: βυθίζονται στα βάθη του είναι μας, στις αποθήκες του ψυχισμού μας.

Όταν αυτές οι αποθήκες γεμίσουν ασφυκτικά τότε τα καταπιεσμένα συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες μας σπάνε τις πόρτες αυτών των αποθηκών και ξεχύνονται είτε στην ψυχολογική μας κατάσταση είτε στο σώμα μας περιέχοντας ένα κρυφό μήνυμα.

Θυμάστε τότε που σας είχαν πιάσει νευρικά γέλια και που με κόπο καταφέρατε να τα καταπνίξετε πριν σας αντιληφθεί εκείνος που δεν έπρεπε; Μπορείτε να ανακαλέσετε στη μνήμη σας τις φορές που είχατε κατακλυστεί από πανικό και που μόλις μπορέσατε να κρατήσετε την ψυχραιμία σας και να συγκρατήσετε τις κραυγές σας; Κι εκείνες τις στιγμές που το κλάμα σας ανέβηκε σαν κόμπος στο λαιμό αλλά καταφέρατε να καταπιείτε τα δάκρυά σας ή τις διαμαρτυρίες σας;

Όλοι έχουμε παρόμοιες στιγμές να θυμηθούμε. Τι έγιναν όμως τα ξεσπάσματα γέλιου που συγκρατήθηκαν, τα δάκρυα που δεν κύλησαν , οι κραυγές που δεν ακούστηκαν; Κι αν το προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο, τι να έγιναν άραγε οι βρισιές που δεν ξεστομίστηκαν, οι πόθοι που δεν εκφράστηκα , τα παράπονα που δεν ειπώθηκαν; Χάθηκαν;

Για την ψυχολογία η απάντηση είναι ένα στρογγυλό όχι. Η φυσική σπεύδει να συνηγορήσει επισημαίνοντας πως τίποτα μα τίποτα δεν χάνεται στη φύση κι άσχετα αν εμείς το ονομάζουμε δάκρυ, γέλιο, σκέψη ή επιθυμία, φως, θερμότητα ή ηλεκτρομαγνητισμό όλα μπορούν να θεωρηθούν ενέργεια. Και η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Μπορεί όμως να μεταλλαχθεί.

Κάπως έτσι ξεκίνησαν οι μεγάλες ανακαλύψεις της ψυχοσωματικής ιατρικής που επιβεβαιώνει πως συναισθήματα, ανάγκες και επιθυμίες που συγκρούονται μέσα μας ή δεν βρίσκουν τρόπο να ικανοποιηθούν γίνονται τελικά οι μυστικοί συνωμότες που μαζί με τους διάφορους νοσογόνους παράγοντες καταβάλουν το αμυντικό μας σύστημα.

Αν και για μακρύ διάστημα η συντηρητική και υλιστική πτέρυγα των επιστημόνων αρνούνταν να δεχθεί την άμεση σχέση όλων των ασθενειών με την ψυχική μας κατάσταση , η πανάρχαια εμπειρική γνώση των λαών δεν έτρεφε καμιά αμφιβολία για τη σχέση της λύπης με την ασθένεια.

Το θυμωμένο στομάχι

Υπάρχουν σκέψεις που μπορούν να προκαλέσουν πραγματική ηλεκτροχημική θύελλα στον οργανισμό μας. Το βέβαιο είναι πως όσο πιο έντονα τα συναισθήματα, οι ανάγκες και οι επιθυμίες , ιδίως όταν παραμείνουν ανέκφραστες, τόσο βαθύτερα τα αχνάρια που αφήνουν μέσα μας. Κι αν αυτό κρατήσει καιρό αργά ή γρήγορα θα βρουν μια χαραμάδα να ξεγλιστρήσουν, να βγουν στο φως.

Είτε ως νεύρωση , είτε ως σωματική ασθένεια. Ο Ντήπακ Τσόπρα στο βιβλίο του «Κβαντική Θεραπεία» μιλάει για χαρούμενο και λυπημένο στομάχι, για θυμωμένα νεφρά και φοβισμένο αυχένα εξηγώντας πως τα συναισθήματά μας διαποτίζουν κάθε όργανο, μόριο και κύτταρο του σώματός μας. Όμως , αν οι γιατροί που υιοθετούν την ψυχοσωματική προσέγγιση αναζητούν πίσω από την ασθένεια έναν ψυχικό παράγοντα, οι ασχολούμενοι με τη μεταφυσική πάνε ακόμα πιο πέρα: βλέπουν την ασθένεια όχι σαν ξέσπασμα αλλά σαν ανακούφιση της ψυχής που επιτέλους έχει βρει έναν τρόπο να εκφράσει τις βαθύτερες ανάγκες της.

Η Επανάσταση των Καλόβολων

Συχνά αρνούμαστε να παραδεχθούμε ότι θέλουμε αγάπη και φροντίδα. Τότε αναλαμβάνει ο οργανισμός να «σωματοποιήσει» την ανάγκη μας και μας στέλνει στο κρεβάτι και στην αναγκαστική φροντίδα των άλλων που δεν μπορούμε πλέον να αρνηθούμε. Δεν έχει σημασία αν αυτή τη φροντίδα την προσφέρει ένα αγαπημένο πρόσωπο, ή ένας άγνωστος γιατρός και κάποιες νοσοκόμες.

Στην ουσία έχει εκπληρωθεί το βαθύτερο αίτημα επιστροφής μας σε μια κατάσταση όπου είμαστε απαλλαγμένοι από φροντίδες και αφημένοι στη μέριμνα κάποιου άλλου. Ένα είδος παλινδρόμησης σε άλλες πιο παιδικές εποχές που εγκαταλείπαμε τον εαυτό μας στα στοργικά χέρια κάποιου μεγάλου. Από εσωτερική σκοπιά η ασθένεια είναι ένας τρόπος να ζητήσουμε αγάπη, να απαλλαγούμε για λίγο από τις ευθύνες, να αποφύγουμε δύσκολες καταστάσεις, να διεκδικήσουμε και… να εκδικηθούμε.

Αυτό το τελευταίο όσο παράξενο κι αν μοιάζει είναι πολύ αληθινό. Συχνά μια ασθένεια έρχεται ως τιμωρία του εαυτού μας ή κάποιου άλλου προς τον οποίο απευθύνουμε το μήνυμα «κοίτα σε τι κατάσταση με έφερες».

Ταυτόχρονα ο ασθενής, μέσα στην ανημποριά του αποκτά ένα είδος εξουσίας που επιτέλους μπορεί να ασκεί προς εκείνους που τον φροντίζουν. Με λίγα λόγια η ασθένεια είναι ένας τρόπος να εξασφαλίζουμε την συχνότερη παρουσία των άλλων κοντά μας. Δεν είναι ίσως ο πιο σοφός. Αλλά είναι μια διέξοδος. Όπως το συνάχι που συχνά ξεσπάει επειδή πνίξαμε τόσα δάκρυα μέσα μας που στο τέλος ξεχειλίζουν από τη μύτη!

Όπως ο καρκίνος, που σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση εμφανίζεται σε άτομα που ήταν πάντα πρόθυμα, εξυπηρετικά και γίνονταν θυσία για τους άλλους ή κυνηγούσαν με μανία την τελειότητα και υπηρετούσαν με αυτοθυσία τις υποχρεώσεις και τα πρέπει τους.

Είτε ως εξυπηρετητές των άλλων είτε ως περφεξιονιστές έθεσαν τον εαυτό τους κάτω από άκαμπτους κανόνες που δεν τους επέτρεπαν να ξαποστάσουν, να ζητήσουν για τον εαυτό τους, να διεκδικήσουν ή να πουν «δεν γίνεται».

Φρόντισέ με, Αγάπα με! Αν αυτές οι απαιτήσεις του ψυχισμού, που καταπιέστηκαν και απωθήθηκαν σε σημείο που συχνά να μη γίνονται αντιληπτές, δεν αναγνωριστούν και δεν τιμηθούν τότε θα γλιστρήσουν στο σώμα και με τη μορφή μιας σοβαρής ασθένειας όπως ο καρκίνος θα απαιτήσουν αυτό που το ίδιο το άτομο δεν τολμούσε να κάνει: να φερθεί άκρως εγωιστικά. Όπως επισημαίνει ο Ρύντιγκερ Ντάλκε στο βιβλίο του « Η ασθένεια ως γλώσσα της ψυχής» (εκδόσεις Πύρινος Κόσμος) «με την έκρηξη της ασθένειας φανερώνεται ένα μεγάλο μέρος της κρυφής απαίτησης του εγώ.

Βγαίνοντας στην επιφάνεια προκαλεί μεγάλη έκπληξη στο περιβάλλον του ασθενούς γιατί ακόμα και τα ειρηνικότερα άτομα απαιτούν ξαφνικά να περιστρέφεται το παν γύρω τους και γύρω από την ασθένειά τους. Ότι μέχρι τώρα δεν τολμούσε ο ασθενής να το εκφράσει ως δική του γνώμη ανεβαίνει τώρα από τη σκιά και ζητά την ικανοποίησή του».

Συχνά παρατηρούμε πως εκείνοι που ήταν οι κάποτε εργατικοί, υποταγμένοι, σιωπηλοί, υπομονετικοί και τόσο συμπαθητικοί γεμάτοι αλτρουισμό και προθυμία να βοηθήσουν τους άλλους γίνονται ιδιότροποι και απαιτητικοί ασθενείς που χορεύουν τους άλλους στο ταψί. Στην πραγματικότητα αυτό που μας φαίνεται ως παραξενιά και απαιτητικότητα δεν είναι παρά το ξέσπασμα των καταπιεσμένων δικών τους επιθυμιών που χρόνια τις είχαν υποτάξει δίνοντας το προβάδισμα στους άλλους.

Τα Κρυμμένα Μηνύματα

Παρόμοιοι εσωτερικοί ψυχικοί μηχανισμοί υπαγορεύουν την εμφάνιση διαφόρων μορφών ασθενειών κάθε μια από τις οποίες αποκαλύπτει βαθύτερες απωθημένες καταστάσεις. Η Κάρολαιν Μυς, στο βιβλίο της «Ανατομία του Πνεύματος» και η Λουίζ Χέη στα δικά της βιβλία συμπληρώνουν τον Ντάλκε ως προς τους κρυφούς ψυχικούς παράγοντες που πυροδοτούν τις διαταραχές της υγείας και που μοιάζουν σαν μικρά θεατρικά έργα ή τελετουργικά που έχουν πάρει τη θέση αυτών που πραγματικά χρειαζόμαστε. Ας δούμε μερικά από αυτά.

Κρυολόγημα

Αν κάποια στιγμή θέλατε έντονα να κλάψετε και συγκρατήσατε τα δάκρυά σας καταπιέζοντας τα συναισθήματά σας είναι πολύ πιθανό μερικές μέρες αργότερα αυτή η εσωτερική κατάσταση να βρήκε διέξοδο σε ένα γερό κρυολόγημα όπου τα μάτια δάκρυζαν και η μύτη έτρεχε σαν βρύση –όπως θα ήθελαν να τρέχουν τα δάκρυα αν είχατε επιτρέψει στη λύπη σας να εκφραστεί. Οι λυγμοί που καταπνίγηκαν βρίσκουν διέξοδο στο βήχα που ως σωματική έκφραση έχει παρόμοια εκδήλωση. Από μακριά δεν μπορεί κανείς να πει αν κάποιος τραντάζεται από λυγμούς ή από βήχα.

Η ίδια η λέξη κρυολόγημα υποδηλώνει κάτι που σας έκανε «να κρυώσετε μέσα σας» και εκφράζει τη βαθύτερη ανάγκη σας για ζεστασιά και θαλπωρή. Το κουκούλωμα με ζεστά ρούχα και ο πυρετός είναι μεταμφιεσμένες εκδηλώσεις αυτής της ανάγκης, όπως οι εντριβές δεν είναι παρά υποκατάστατα του χαδιού και της επαφής που η ψυχή σας είχε ανάγκη

Βήχας

Είναι κι αυτός ένα ένδυμα. Κάτω του κρύβονται λόγια, γνώμες, διαμαρτυρίες , βρισιές ή δηλώσεις που δεν τολμήσαμε να ξεστομίσουμε. Προτιμήσαμε να τις καταπιούμε. Αλλά μας κάθησαν στο λαιμό. Έτσι μας «έπνιξαν» όπως ο αποπνικτικός βήχας. Η απόχρεμψη που συχνά συνοδεύει το βήχα έχει επιπλέον ένα χαρακτήρα επιθετικό που υποδηλώνει την καταπιεσμένη ανάγκη μας να «φτύσουμε» ορισμένες καταστάσεις ή πρόσωπα, δραστηριότητα που αναλαμβάνει να εκδραματίσει συμβολικά το σώμα αφού εμείς δεν το επιτρέψαμε στον εαυτό μας. Συχνά ο βήχας είναι εκδήλωση αγανάκτησης ή άγχους όταν το άτομο νιώθει ότι έχει καταπιεί πολλά για πολύ καιρό και έχει πια φτάσει σε ένα σημείο που πνίγεται. Σε αυτή την περίπτωση το σώμα δίνει με τον τρόπο του ένα σήμα για να φερθούμε με περισσότερη τρυφερότητα στον εαυτό μας, να τον γλυκάνουμε και να τον μαλακώσουμε λίγο, κατάσταση που συμβολικά εκφράζουν τα ζεστά ροφήματα με μέλι.

Πόνοι στα γόνατα

Εμφανίζονται όταν κάτι μέσα μας νιώθει να έχει γονατίσει από τις πιέσεις της ζωής αλλά επαναστατεί. Δεν θέλει πια να υποτάσσεται και να χαμηλώνει τον εαυτό του προς χάριν των άλλων ή μιας κατάστασης. Δεν θέλει να γονατίζει μπροστά σε κάτι ή κάποιον ισχυρότερο. Έχει ανάγκη να υψώσει το ανάστημά του ή και να δείξει κάποια αδιαλλαξία έτσι όπως κάνει το άκαμπτο εξ αιτίας του πόνου γόνατο. Παράλληλα, καθώς αυτή η ενόχληση αναγκάζει τον άνθρωπο να αναπαύει συχνά το πόδι του σε ένα σκαμνάκι, συμβολικά «στηλώνει» τα πόδια και κρατά τους άλλους μακριά ή εκφράζει έτσι μια συμβολική κλωτσιά προς εκείνα που τον έκαναν «να κάτσει».

Έρπης στα χείλη

Σχετίζεται με αισθήματα αηδίας ή ανομολόγητου καταπιεσμένου πόθου που ο ίδιος ο εαυτός αποστρέφεται. Πρόκειται για ένα διπλό μήνυμα καθώς από τη μια τα χείλη διογκώνονται προσελκύοντας τα βλέμματα ενώ ταυτόχρονα εκπέμπουν το σήμα «μακριά από μένα». Ότι μας έκαιγε τα χείλη, ό,τι μας έκανε να δαγκωνόμαστε από μέσα μας αποκτά μια σωματική εκδήλωση που θυμίζει έντονα δαγκωμένα χείλη. Το μάθημα εδώ είναι να αποδεχθεί κανείς τα «ακάθαρτα» συναισθήματά ή επιθυμίες του και να συγχωρήσει τον εαυτό του γι αυτά. Αυτό που προκαλεί αποστροφή πρέπει να αναγνωριστεί. Ο έρπης στα χείλη μπορεί επίσης να δηλώνει την ανάγκη του ατόμου να αρνηθεί τις υπερβολικές οικειότητες ή να αυτοτιμωρηθεί επειδή τις επέτρεψε.

Τριχόπτωση

Για τη μεταφυσική παράδοση η τριχόπτωση αντιστοιχεί κατά κάποιον τρόπο στην απώλεια των φτερών. Είναι σαν να είμαστε για άλλα φτιαγμένοι αλλά υποτασσόμαστε σε μια πιο κοινή μοίρα. Έτσι είτε πρόκειται για περιστασιακές περιόδους τριχόπτωσης είτε για γενικευμένη κατάσταση υποδηλώνει εσωτερική σύγκρουση εξαιτίας της υποταγής μας σε μια επιλογή που μας προσφέρει μεν ασφάλεια αλλά έρχεται σε αντίθεση με αυτό που κατά βάθος ήθελε η καρδιά μας και που το φοβηθήκαμε επειδή περιείχε ρίσκο. Παραμονές ενός γάμου, μιας μονιμοποίησης ή απόκτησης μια σταθερής θέσης πολλοί άνθρωποι που έχουν μέσα τους ένα ταξιδιάρικο πουλί νιώθουν να τους πέφτουν τα φτερά δηλαδή βλέπουν τα μαλλιά τους να μαδάνε αντίθετα από εκείνους που παραιτούνται ευχαρίστως από ορισμένες ελευθερίες προκειμένου να νιώθουν ασφαλείς.

Αυτιά

Βόμβος, πόνος ,βούλωμα των αυτιών ή περιορισμός της ακοής σηματοδοτούν την αντίστασή μας σε ορισμένες εντολές ή την άρνησή μας να ακούσουμε και να δεχθούμε κάποια πράγματα. Δεν θέλουμε πια ούτε να ακούμε ούτε να υπακούμε. Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει. Η βαθύτερη ανάγκη πίσω από τα προβλήματα των αυτιών είναι να αποσυρθούμε στον εαυτό μας , να αφουγκραστούμε τι αυτός έχει να πει. Μέσα σε όλο αυτό υπάρχει και ένα σήμα που μας ειδοποιεί να ακούσουμε τη διαίσθησή μας και τη συνείδησή μας, αυτή την ψιθυριστή φωνή που δεν ακούγεται όταν όλη μας η προσοχή είναι στραμμένη σ’ αυτά που λέει ο κόσμος.

Καρδιά

Τα προβλήματα σ’ αυτό το ζωτικό όργανο υποδηλώνουν έντονες συναισθηματικές εντάσεις. Ερωτικές απογοητεύσεις, άρνηση συγχώρεσης, ενοχή και αυτομομφή, μεγάλη συναισθηματική εξάρτηση ή αντίθετα αποξένωση και «κλείσιμο της καρδιάς» έχουν άμεση σχέση με τη δυσλειτουργία της. Εκτεταμένες μελέτες έχουν αποδείξει πως η ροή της αγάπης και της συγχώρεσης αποτρέπουν τα ισχαιμικά επεισόδια ενώ αντίθετα διευκολύνεται η εμφάνισή τους όταν η έκφραση της αγάπης είναι προβληματική. Το μάθημα πίσω από τα προβλήματα στο καρδιαγγειακό σύστημα περιέχει πάντα το ίδιο βαθύτερο αίτημα για άνοιγμα της καρδιάς , καλοσύνη και αποδοχή. Όσο πιο ανεπιφύλακτες, τόσο καλύτερα. Πρώτα και κύρια στον ίδιο τον εαυτό μας.

Πόδια

Καθώς τα πόδια μας μεταφέρουν αποτελούν τους συμβολικούς δείκτες για τον τρόπο που βαδίζουμε στο μονοπάτι της ζωής μας. Πόνοι, κάλοι, δυσκολία στις αρθρώσεις, κατάγματα και χτυπήματα δείχνουν πάντα μια αντίρρηση που προβάλει ο εαυτός για την κατεύθυνση που έχουμε πάρει. Μπορεί να αποτελούν αντιστάσεις και προειδοποιήσεις ή απλά να εκφράζουν μια βαθύτερη απροθυμία για τον τρόπο που κινούμεθα στη ζωή. Το αίτημα που εκφράζει με αυτό τον τρόπο το σώμα είναι η ανάγκη για ένα σταμάτημα και για επανεκτίμηση της πορείας μας. Στην καλύτερη περίπτωση μας ζητείται να επιβραδύνουμε λίγο το ρυθμό μας και να χαρούμε ορισμένα πράγματα περισσότερο. Διαφορετικά μπορεί να μας δίνεται ένα μήνυμα για πλήρη αλλαγή πορείας.

Χέρια

Τα χέρια αντιπροσωπεύουν τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη ζωή μας, τις ευθύνες μας και τα ταλέντα μας. Πόνοι στα χέρια δηλώνουν την αντίδραση του εαυτού επειδή δεν εκφράζουμε όλο το δυναμικό μας ή δεν διαφεντεύουμε με σοφία τον εαυτό μας και τις υποθέσεις μας. Μήπως έχουμε κάνει κάποια παραβίαση των ορίων μας; Ή μήπως δεν τολμάμε να ανοίξουμε τα χέρια –και την αγκαλιά μας; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που μας καλούν να απαντήσουμε τα προβλήματα στα άνω άκρα.

Πόνοι στους ώμους και τον αυχένα

Υποδηλώνουν συχνά πως έχουμε αναλάβει μεγάλα βάρη , περισσότερα από όσα αντέχουμε να σηκώσουμε ή ότι έχουμε αυτοπεριοριστεί και έχουμε δεχθεί να υποταχθούμε. Δηλώνουν ένα είδος υποδούλωσης το οποίο έχει φτάσει πια σε οριακό επίπεδο. Οι πόνοι στους ώμους δεν μας αφήνουν να υψώσουμε τα χέρια και το αυχενικό μπλοκάρει μια ευρύτερη περιοχή δείχνοντας ένα είδος ακαμψίας που έχει επέλθει με τον καιρό. Το βαθύτερο αίτημα είναι να δούμε και άλλες οπτικές γωνίες, να στραφούμε και προς άλλες κατευθύνσεις και κυρίως αυτήν που μπορεί να μας δείξει έναν εαυτό πιο ανάλαφρο , πιο ευδιάθετο και πιο πρόθυμο να εκφράσει το ευρύτερο δυναμικό του.

Προβλήματα στη δεξιά ή στην αριστερή πλευρά

Η εσωτερική παράδοση συνδέει την αριστερή πλευρά του σώματος με το συναίσθημα και τη θηλυκή διάσταση της ύπαρξης και τη δεξιά πλευρά με τη λογική και την αρσενική διάσταση. Ανάλογα σε ποια πλευρά του σώματος εκδηλώνεται ένα πρόβλημα δείχνει ταυτόχρονα αν «παραπονείται» το ανδρικό και λογικό μέρος μας ή το θηλυκό και συναισθηματικό.

Κεφάλι

Σ’ αυτό βρίσκονται τα περισσότερα αισθητήρια όργανα αλλά και ο εγκέφαλος αποτελεί ταυτόχρονα το στρατηγείο μας και την πύλη απ’ όπου ο έξω κόσμος περνάει μέσα μας. Από τον πονοκέφαλο και την ημικρανία ως τις σοβαρές παθήσεις που εκδηλώνονται στην περιοχή του κεφαλιού φανερώνεται η στάση μας απέναντι σ’ αυτά που μας απασχολούν. Συχνά αντί να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο το νιώθουμε απλώς να πονάει από έναν ισχυρό πονοκέφαλο. Αυτός είναι ο τρόπος που το σώμα μας στέλνει ένα μήνυμα ότι έχουμε φορτωθεί με πολλές σκοτούρες ή ότι έχουμε υπερφορτώσει τα κυκλώματα με κάτι που μας ζητάει πολλή ενέργεια και σκέψη δίχως να αναγνωρίζουμε ότι χρειάζεται να αφήσουμε τα πράγματα να «κρυώσουν» λιγάκι πριν πάρουμε αποφάσεις.

Διαγνωστικές Ερωτήσεις 

Όποιο κι αν είναι το σύμπτωμα που εμφανίζεται στο σώμα είναι σίγουρα ένα μήνυμα από την ψυχή μας. Αν το ακούσουμε και ανταποκριθούμε ανάλογα τότε η ένταση του συμπτώματος θα μειωθεί ή και θα υποχωρήσει εντελώς ,υποστηρίζουν με βεβαιότητα οι ολιστικοί θεραπευτές. Οι ακόλουθες ερωτήσεις προς τον εαυτό μας είναι πολύ βοηθητικές ώστε να κατανοήσουμε αυτό το μήνυμα:

  • Τι συμβαίνει στη ζωή μου την περίοδο που εμφανίζεται το σύμπτωμα ή η ασθένεια;
  • Μου προσφέρει ένα άλλοθι για να ξεκουραστώ επιτέλους;
  • Ή μήπως για να αναβάλλω ή και να αποφύγω κάτι;
  • Θα μπορούσε να είναι ένα μεταμφιεσμένο συναίσθημα- π.χ. θυμός- μια ανάγκη- π.χ. για επαφή -ή μια επιθυμία- π.χ. για φροντίδα που έχω αρνηθεί να εκδηλώσω;
  • Μήπως χρειάζομαι μια παύση ;
  • Ή μήπως μια αθώωση;
  • Υπάρχει κάποιος που θέλω να «τιμωρήσω» με την διαταραχή της υγείας μου;
  • ( Του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου)
  • Ποιος προσελκύεται κοντά μου όταν αρρωσταίνω; Ποιος απομακρύνεται; Μήπως αυτό επιζητώ κατά βάθος;
  • Αν η ασθένεια είχε ένα μήνυμα να μου δώσει ποιο θα ήταν αυτό;

Όσο πιο βαθύ είναι το επίπεδο από το οποίο θα προέλθουν οι απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα τόσο βαθύτερη θα είναι και η επαφή που θα έχετε κάνει με τον εαυτό σας. Έτσι θα έχετε ανοίξει το δρόμο για την ανακούφιση και τη θεραπεία του βαθύτερου πυρήνα απ’ όπου προέκυψε το πρόβλημα και το οποίο είναι σε κάθε περίπτωση το ίδιο.

read more
Μήπως ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε κάτι;

Μήπως ήρθε ο καιρός να αλλάξουμε κάτι;

Γιατί κάθε πρωτοχρονιά γιορτάζουμε και χαιρόμαστε; κανονικά θα έπρεπε να μη χαιρόμαστε και τόσο, όπως και στα γενέθλια μας. Είναι ξεκάθαρο πως αυτές οι δύο μέρες είναι μια υπενθύμιση πως ο χρόνος περνάει. Και είναι αμείλικτος, δεν γυρνάει πίσω. Γιατί όμως τόση χαρα;

Σε αυτό που κατέληξα είναι πως πιστεύουμε πως ο νέος χρόνος θα μας φέρει κάτι καλύτερο από τον προηγούμενο. Είναι δηλαδή μια ελπίδα αλλαγής και βελτίωσης κάποιων πραγμάτων. Γι αυτό και σε πολλές περιοχές σπάνε ρόδι. Από τα αρχαία χρόνια το ρόδι είναι σύμβολο ευτυχίας και γονιμότητας. Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει την καλοτυχία και οι σπόροι την αφθονία. Σπάνε το ρόδι πιστευοντας πως θα έχουν καλή τυχη για το νέο χρόνο.

Πρέπει όπως να περιμένουμε το νέο χρόνο για να γίνουν οι αλλαγές; εμείς δεν πρέπει να κάνουμε τις αλλαγές τώρα; τιποτε απολύτως δεν θα αλλάξει αν δεν κάνουμε εμείς κάτι. Από τη στιγμή που συνειδητοποιούμε πως έχουμε την απόλυτη ευθύνη της ζωής μας θα κάνουμε τις αλλαγές που χρειάζονται. Ο σοφός Γκάντι είπε “γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις “…

Από την εμπειρία μου μέσα απο την προσωπική και επαγγελματική μου διαδρομή μέχρι στιγμής, αυτό που έχει χαραχθεί στο μυαλό και την ψυχή μου είναι πως η ζωή μας μπορεί να γίνει καλύτερη αν και μόνο αν αλλάξουμε απλά μικρά καθημερινά πράγματα και όχι αν περιμένοντας να μας πέσει το τζόκερ που καλό θα ήταν και αυτό, δεν θα στηρίξουμε όμως τη ζωή μας σε αυτή την ελπίδα και μόνο. Θέλετε να μάθετε τι λένε άτομα λίγο πριν πεθάνουν; θα καταλάβετε ίσως τι αξίζει στη ζωή περισσότερο.

…. θα ήθελα να ζούσα τη ζωή μου όπως ήθελα εγώ και όχι όπως ήθελαν οι άλλοι…

….θα ήθελα να δούλευα λιγότερο…

….θα ήθελα να τολμούσα να δείξω τα αισθήματά μου…

….θα ήθελα να μην είχα χάσει επαφή με τους φίλους μου…

….θα ήθελα να ζούσα πιο χαρούμενος….

…. θα ήθελα να είχα ταξιδέψει…

….θα ήθελα να μάθω μια ξένη γλώσσα…

….θα ήθελα να μην είχα μείνει στη σχέση που μου έκανε κακό…

….θα προστατευόμουν περισσότερο από τον ήλιο…

….θα πήγαινα να ακούσω τον αγαπημένο μου τραγουδιστή…

….θα σταματούσα να φοβάμαι να κάνω πράγματα…

….θα γυμναζόμουν περισσότερο…

….θα διατρεφόμουν καλύτερα…

….θα παρατούσα τη δουλειά που δεν μου ταίριαζε…

….θα ήμουν καλύτερος μαθητής στο σχολείο….

….θα έβλεπα πως ήμουν όμορφος…

….δεν θα φοβόμουν να πω “σ αγαπώ”…

….θα άκουγα περισσότερο τους γονείς μου…

….δεν θα περνούσα τα νιάτα μου κλεισμένος στον ευατό μου…

….δεν θα κρατούσα μούτρα και κακία σε όσους αγαπούσα…

….θα πρόσφερα εθελοντικά κάποιες υπηρεσίες σε όσους έχουν ανάγκη…

….θα πρόσεχα περισσότερο τα δόντια μου…

….θα μιλούσα περισσότερο με τους παππούδες και γιαγιάδες όσο ζούσαν…

….θα εκτιμούσα την κάθε στιγμή…

….θα τελειώνα ότι άρχιζα…

….θα έπαιζα περισσότερο με τα παιδιά μου…

….θα ρίσκαρα για σχεσεις ίδιως ερωτικές…

….δεν θα ανησυχούσα τόσο…

….θα δοκίμαζα να παίξω θέατρο…

….θα πρόσεχα περισσότερο την υγεία μου…

….θα περνούσα περισσότερο χρόνο με τους αγαπημένους μου…

….θα ευγνωμονούσα για όσα έχω….

θέλετε κι άλλα;

Ας βρει ο καθένας το δρόμο του ψάχνοντας μέσα του για το νόημα που έχει η ζωή του. Ο σκοπός της ζωής είναι μια ζωή με σκοπό. Μόνο τότε όταν πλησιάζει το τέλος μας θα είμαστε γεμάτοι από τη διαδρομή που κάναμε. Τώρα λοιπόν που είναι η αρχή του έτους ας σκεφτούμε πως θέλουν να είμαστε όταν θα τελειώνει αυτή η χρονιά και τι θέλουμε να ζήσουμε, τι να προσφέρουμε και πως να είμαστε.

read more
Αγκαλίτσα κανείς;

Αγκαλίτσα κανείς;

Χτες στη δουλειά είδα μια κοπέλα που έκλαιγε μετά από κάτι που άκουσε. Δεν την ξέρω παρά ελάχιστα. Της ζήτησα να την πάρω αγκαλιά και δέχτηκε. Το πως άλλαξε το σώμα της όταν την κρατούσα ήταν απίστευτο…

«Χρειαζόμαστε 4 αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, 8 για να συντηρηθούμε και 12 για να αναπτυχθούμε» (Virginia Satir)

Η ισχυρότερη επιθυμία μου για τη νέα χρονιά, είναι να γίνουμε πλουσιότεροι σε αγκαλιές.

Πολλές ζεστές , αληθινές, τρυφερές, ζεστές, ουσιαστικές, αληθινές, φιλικές, ερωτικές, προστατευτικές, θεραπευτικές αγκαλιές.

Η ζεστή αγκαλιά είναι ΠΛΟΥΤΟΣ. Πλούτος που δεν συγκρίνεται με τίποτε, και που δεν αγοράζεται με τον πλούτο της τσέπης. Που μπορεί μόνο να προσφερθεί ανιδιοτελώς και μέσα από την καρδιά μας.

Η αγκαλιά είναι ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Πολύ ισχυρή θεραπεία. Και για ψυχικές αλλά και για σωματικές παθήσεις. Θεραπεύει τη μοναξιά, το θυμό, το άγχος.

Η αγκαλιά είναι ΔΥΝΑΜΗ. Όταν αγκαλιαζόμαστε έχουμε την όρεξη και τη δύναμη να κάνουμε τα πάντα. Τίποτε δεν είναι αδύνατο.

Η αγκαλιά είναι ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ. Δεν κινδυνεύουμε από κανέναν και τίποτε. Η μαμά γιατί αγκαλιάζει τα παιδιά της όταν φοβούνται;

Η αγκαλιά είναι ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ και ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ. Ανοίγω διαύλους με αυτόν που με αγκαλιάζει, έρχομαι πιο κοντά. Νοιώθω εμπιστοσύνη. Δίνουμε και παίρνουμε ταυτόχρονα, δεν έχει μονόπλευρη δράση.

Η αγκαλιά αυξάνει την ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ. Όταν μας αγκαλιάζουν νοιώθουμε πως αξίζουμε αυτή την αγκαλιά. Γι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία ιδίως στα παιδιά.

Εκτός από τις ψυχικές επιδράσεις, έχει και σωματικές.

Η αγκαλιά μειώνει τον καρδιακό ρυθμό, χαλαρώνει το νευρικό σύστημα και τους μυς με αποτέλεσμα τη μείωση της έντασης. Ενισχύει την άμυνα του οργανισμού, αυξάνει την έκκριση οξυτοκίνης που σχετίζεται με μείωση του άγχους. Διεγείρει την έκκριση ντοπαμίνης και σεροτονίνης που έχουν σχέση με την καλή διάθεση. Τα μωρά που είχαν πολλές αγκαλιές, είναι λιγότερο στρεσσαρισμένοι στην ενήλικη ζωή τους.

Λοιπόν; Τι λέτε;

Αγκαλίτσα κανείς;

read more
Το σώμα μας, μας μιλάει...

Το σώμα μας, μας μιλάει...

Το σώμα μας μας μιλάει και μας λέει πολλά!

Πονάω, σκάω, φοβάμαι, πνίγομαι, έχω αστάθεια, δεν αντέχω άλλο, δεν κάνω αυτό που θέλω, μη με πιέζεις άλλο…. το ακούμε όμως;

Ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου η επιτυχία ταυτίζεται με την εξουθενωτική πίεση. Δεν επιτρέπεται η αδυναμία, ο φόβος, η κούραση, τα χόμπι, η χαρά και η χαλάρωση. Πόσο να αντέξει ακόμη και ο πιο δυναμικός, ο πιο δυνατός, ο πιο ορεξάτος εργαζόμενος;

Ο άνθρωπος αποτελείται απ’ο 3 μέρη. Το πρώτο είναι το σώμα μας. Οι περισσότεροι το περιποιούνται, γυμνάζονται, ντύνονται όμορφα, χρησιμοποιούν προϊόντα ομορφιάς, κάνουν προληπτικές εξετάσεις και έτσι πρέπει γιατί αυτό είναι το μέσο που χρησιμοποιούν τα άλλα δυο μέρη για να επικοινωνούν και να εκφράζονται. Το δεύτερο μέρος είναι το πνεύμα μας.

Και αυτό αρκετοί άνθρωποι το προσέχουν, το καλλιεργούν, το διευρύνουν και προσφέρουν στον εαυτό τους και στους γύρω τους ένα μεγάλο πλούτο. Το τρίτο κομμάτι και κατά κύριο λόγο το πιο παραμελημένο είναι η ψυχή μας. Και αυτό είναι το κομμάτι που έχει σχέση με την ποιότητα ζωής μας, με τη χαρά και την ευτυχία για το οποίο δυστυχώς οι περισσότεροι δεν κάνουν απολύτως τίποτε.

Η ψυχή μπορεί να είναι ανθεκτική για χρόνια, ή να νομίζουμε πως είναι ανθεκτική γιατί δεν μιλάει. Κάποια στιγμή όμως αυτό το αρκετά παραμελημένο κομμάτι μας ζορίζεται τόσο πολύ που αρχίζει να μιλάει. Δεν έχει όμως φωνή, και μας μιλάει μέσα από το σώμα μας. Και ειδικά όταν συσσωρευτεί πολύ μεγάλη ένταση για χρόνια, ή όταν συμβεί στο περιβάλλον μας ή εμάς κάποιο δυσάρεστο γεγονός, μια οποιαδήποτε απώλεια τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα.

Ένας θάνατος οικείου προσώπου, μια σοβαρή αρρώστια, μια αποβολή μωρού, ένας πρόωρος τοκετός, μια απόλυση από τη δουλειά, ένα ατύχημα,ένας χωρισμός, μια επίθεση, μια απόρριψη είναι τόσο ισχυρά ερεθίσματα που μπορούν κάνουν την ψυχή μας να μιλήσει. Και δεν είναι πάντα απαραίτητο τα ερεθίσματα να είναι τόσο ισχυρά.

Ακόμη και λίγη πίεση στο επαγγελματικό τομέα ή μια περαστική ασθένεια στο οικογενειακό περιβάλλον μπορούν να δημιουργήσουν αμέσως σύμπτωμα. Πόνος στην κοιλιά, ημικρανία, δύσπνοια, φούσκωμα, διάρροιες, αίσθημα κόμπου στο λαιμό, πόνος στο στήθος, σεξουαλική δυσλειτουργία, ανορεξία, βουλιμία, εξανθήματα, διαταραχές περιόδου, τριχόπτωση, πόνος σε μυς και αρθρώσεις και τόσα μα τόσα πολλά άλλα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν, αναλόγως το ευαίσθητο σημείο μας.

Και τις περισσότερες φορές τρέχουμε από γιατρό σε γιατρό και ακούμε «Δεν έχεις τίποτε ψυχολογικό είναι», και δεν καταλαβαίνουμε γιατί το λένε αυτό το πράγμα συνέχεια, αφού εγώ πονάω, είναι δυνατόν να είναι ψυχολογικό; Εγώ έχω δύσπνοια, με βλέπετε ζορίζομαι κάτι έχω γιατί δεν το βρίσκετε; Η περίοδος μου δεν είναι φυσιολογική είναι δυνατόν να μην έχω κάτι; Μα έχω γεμίσει σπυριά, είναι δυνατό να είναι θέμα κακής ψυχολογίας;

Τα πάντα μπορεί να εμφανίσει το σώμα μας προκειμένου να ακούσουμε την ψυχή μας και να τις δώσουμε τη σημασία που της αξίζει. Και αν της δώσουμε τη σημασία που χρειάζεται , τότε θα αρχίσουμε να είμαστε καλύτερα.

Χρειάζεται να χαλαρώνουμε, να παίζουμε, να γελάμε δυνατά, να κάνουμε και πράγματα που μας δίνουν χαρά, να τραγουδάμε, να αγκαλιάζουμε , να μοιραζόμαστε, να κοιταζόμαστε στα μάτια με ζεστασιά, να απολαμβάνουμε στιγμές με τους αγαπημένους μας με διάθεση να τους ακούσουμε, αλλά και να μας ακούσουν. Και δεν χρειάζεται κανένας εξοπλισμός για αυτά, ούτε χρήματα να διαθέσει κανένας ούτε ευρώ να ξοδέψει.

Μια βόλτα στη θάλασσα ή το βουνό είναι πιο αποτελεσματικά από ένα λεξοτανίλ, μια ζεστή αγκαλιά είναι πιο θεραπευτική από οποιοδήποτε αντικαταθλιπτικό, μια βραδιά με αγαπημένους είναι πιο δυνατή από ένα μπουκάλι ποτό.

Να μη ξεχνάμε, πως σήμερα αποφασίζουμε πως θέλουμε να είναι η ζωή μας τα επόμενα χρόνια.Και μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τη δική μας ζωή. Αν θέλουμε σε 5 χρόνια να θυμόμαστε την τελευταία πενταετία σαν την καλύτερη, θα πρέπει κάτι να κάνουμε γι αυτό. Και να μη ξεχνάμε πως…

……δεύτερη ζωή δεν έχει…..

read more
Κρίσεις πανικού

Κρίσεις πανικού

Τι είναι οι κρίσεις πανικού;

Δεν είμαι ψυχολόγος ή ψυχίατρος, αλλά λόγω της φύσης της ειδικότητας μου διαπιστώνω πως όλο και περισσότερα άτομα γύρω μου από το επαγγελματικό ή κοινωνικό περιβάλλον παρουσιάζουν κρίσεις πανικού.

Και στον καθένα είναι διαφορετικά τα συμπτώματα. Φόβος, άγχος, τρόμος, δύσπνοια, ζάλη, αστάθεια, τρέμουλο, εφίδρωση, πόνος στο στομάχι, πόνος στο στήθος, μουδιάσματα, διαταραχές κενώσεων και πόσα ακόμη που θα θέλαμε όλη την ορολογία της ιατρικής για να τα περιγράψουμε. Σε κάθε άνθρωπο τα συμπτώματα είναι διαφορετικά και εμφανίζονται αιφνίδια.

Την ώρα της κρίσης το άτομο νοιώθει πως θα τρελαθεί, ότι παθαίνει έμφραγμα ή εγκεφαλικό, ότι χάνει τον έλεγχο, οι σκέψεις είναι σκέψεις καταστροφής και ακολουθείται από μεγάλη εξάντληση. Μετά από την πρώτη κρίση υπάρχει έντονα ο φόβος πως θα αυτό θα ξανασυμβεί.

Τι μπορεί να γίνει για να ελεγχθούν οι κρίσεις;

Κατ ‘αρχάς, χαλαρώστε ώστε όλες τις μεγάλες μυϊκές ομάδες του σώματός σας να χαλαρώσουν και αυτές.

Επιβραδύνετε την αναπνοή σας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με το να σφίξετε τα χείλη σας, σαν να φυσάτε ένα κερί. Επίσης, τοποθετήστε τα χέρια σας στο στομάχι σας για να νιώσετε την ταχύτητα της αναπνοής σας. Αυτό μπορεί να σας επιτρέψει να ελέγξετε καλύτερα τα περαιτέρω συμπτώματά σας.

Πείτε στον εαυτό σας ότι αν είμαι σε θέση να μιλήσω και να αναπνεύσω.

Μην ξεχνάτε ότι μπορείτε να πάθετε κρίση πανικού και όταν όλα στη ζωή σας είναι … τέλεια. Δεν θα πρέπει να σας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι παρουσιάζετε κρίσεις πανικού ενώ η ζωή σας πηγαίνει γενικώς καλά. Oι κρίσεις πανικού είναι αντιδράσεις σε εξωτερικά ή εσωτερικά ερεθίσματα και μπορεί να εμφανιστούν ανεξάρτητα από τη γενική κατάσταση της ζωής μας.

Τα συμπτώματα του πανικού παρότι είναι πολύ δυσάρεστα δε δημιουργούν πραγματικούς κινδύνους για τη σωματική σας υγεία. Η κρίση πανικού δεν μπορεί να επιφέρει κανενός είδους μόνιμη βλάβη, είτε στη σωματική είτε στην ψυχική σας υγεία.

Οι κρίσεις πανικού δεν πρόκειται να σας επηρεάσουν περισσότερο όταν θα είστε έγκυος, αλλά δεν θα επηρεάσουν ούτε και την υγεία του εμβρύου. Μάλιστα οι ορμονικές αλλαγές που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πιθανό να λειτουργήσουν προστατευτικά ως προς την εμφάνιση κρίσεων πανικού.

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αν δεν αντιμετωπίσουμε άμεσα τις κρίσεις πανικού, μπορούν να εξελιχθούν σε άλλες ψυχικές παθήσεις, να περιλαμβάνουν ειδικά παράλογους φόβους (αγοραφοβία).

Επίσης η αποφυγή κοινωνικών επαφών, η εμφάνιση κατάθλιψης και οι αυτοκτονικές σκέψεις ή ενέργειες είναι τα συνηθέστερα προβλήματα διαταραχής πανικού.

read more
Γέλιο και υγεία

Γέλιο και υγεία

Μήπως έχουμε ξεχάσει να γελάμε; και μήπως έχουμε ξεχάσει πόσο ωραίο είναι να γελάμε πολύ, να γελάμε δυνατά, να ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια;

Από πότε έχει να μας συμβεί; εμένα προσωπικά πολύ καιρό! όλα αυτά που συμβαίνουν στον καθένα ξεχωριστά, στους φίλους και στην οικογένειά μας, στους συνανθρώπους μας γενικά μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε πόσο πολύ ανάγκη έχουμε να γελάμε.

Το γέλιο είναι πηγή ζωής, είναι υγεία, είναι ομορφιά και ευτυχία. 

Σύμφωνα με τον Φρόιντ το γέλιο απελευθερώνει ένα μεγάλο πλεόνασμα ενέργειας που παραμένει φυλακισμένο στον οργανισμό, ενώ ο Νίτσε θεωρούσε ότι ο άνθρωπος που γελά προστατεύει την πνευματική του υγεία, η οποία διαταράσσεται από δύο επικίνδυνα συναισθήματα, το φόβο και την οργή.

Το γέλιο είναι αντίδοτο στον πόνο, το γέλιο είναι θεραπευτικό. Το γέλιο δραστηριοποιεί το αυτόνομο παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο ελέγχει μια πληθώρα λειτουργιών του οργανισμού, από την αναπνοή και την πέψη, ως την κυκλοφορία του αίματος και την αρτηριακή πίεση. Έτσι ενισχύει το ανοσοποιητικό, το καρδιαγγειακό (μειώνει την πίεση και διαστέλλει τις αρτηρίες διευκολύνοντας την κυκλοφορία του αίματος) και το πεπτικό σύστημα. Γυμνάζει το στομάχι, τους κοιλιακούς και τη λεκάνη και οξυγονώνει και τονώνει τον οργανισμό.

Πέντε λεπτά γέλιου ισοδυναμούν με δέκα λεπτά κωπηλασίας ή τζόκινγκ. Απελευθερώνει τις παυσίπονες και ηρεμιστικές ορμόνες ενδορφίνες, καταπολεμά το στρες και διώχνει επώδυνα συναισθήματα (φόβο, θυμό, ανία, λύπη). Με το γέλιο τεντώνονται και χαλαρώνουν 400 διαφορετικοί μυώνες του σώματος, κάτι που επιτυγχάνεται και με ασκήσεις κατά του στρες Καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και χαλαρώνει τους σφιγμένους μυώνες του προσώπου, αλλά και γενικά όλου του σώματος. Ανοίγει την όρεξη ενώ με μία ώρα γέλιου καίμε 500 θερμίδες, καθώς ενεργοποιούνται όλες οι μυικές ομάδες του σώματος.

Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει τις δικές του παυσίπονες και ευφορικές ουσίες. Γελώντας φέρνουμε στην επιφάνεια τα θετικά συναισθήματά μας, την πίστη, την ελπίδα, την χαρά και την εμπιστοσύνη, έτσι νιώθουμε χαλάρωση, ηρεμία και συναισθηματική ευεξία.

Το γέλιο από την φύση του εμποδίζει τον νου να γεννά σκέψεις, έτσι ο νους «σωπαίνει», αφήνοντας για λίγο έγνοιες και αγωνίες. Απομακρύνει τα αρνητικά συναισθήματα και εγκαθιστά μια ψυχο-νοητική χαλάρωση, μια αναζωογόνηση, ενισχύοντας τα θετικά συναισθήματά μας και την καλύτερη έκφρασή τους. Η έκφραση «λυθήκαμε από τα γέλια» έχει άμεση σχέση με τη χαλάρωση που προκαλεί το γέλιο.

Το γέλιο συντελεί στην ψυχική μας υγεία, γιατί μέσω αυτού εγκαθιδρύεται η χαρά και η ευτυχία. Η χαρά και η ευτυχία υπάρχουν μέσα στον κάθε άνθρωπο και το γέλιο τις βοηθάει να βγουν στην επιφάνεια.

Μέσω του γέλιου εκφράζουμε την αισιόδοξη όψη μας, την αντίσταση μας ενάντια στον κόπο, τον πόνο και το φόβο που δημιουργεί η καθημερινότητα, είναι ένας φυσικός τρόπος άμυνας του οργανισμού, μια κάθαρση σε σωματικό, συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο.

Βοηθά στη γρηγορότερη ανάρρωση, γι’ αυτό και σε πολλά νοσοκομεία του εξωτερικού υπάρχουν «αίθουσες γέλιου» για να βοηθήσουν τους ασθενείς να αναρρώνουν πιο γρήγορα.

Ας βάλουμε το γέλιο στη ζωή μας, ας το μοιραστούμε, ας νιώσουμε χαρά και ανακούφιση. Με αυτό μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μικροατυχίες, προκλήσεις, απογοητεύσεις. Μπορούμε να γελάμε με πράγματα που μας προβληματίζουν κάνοντάς τα πιο «μικρά». Αυτό δεν σημαίνει πως παύουν να υπάρχουν, απλά δεν μας κυριεύουν. Το γέλιο μπορεί να διώξει μακριά τα αρνητικά συναισθήματα, τις εντάσεις και τις πλάνες που μας κυκλώνουν και να μας απελευθερώσει.

Ας μην αφήσουμε το χρόνο να κυλά χωρίς γέλιο, δεν υπάρχουν πάντα οι κατάλληλες στιγμές, μπορούμε όμως εμείς να τις δημιουργούμε. Αφήνοντας το γέλιο ν’ αναβλύσει από «μέσα μας», να μας κατακλύσει, ενεργοποιούμε την αληθινή μας ύπαρξη, την μοναδικότητά μας, συντονιζόμαστε με την χαρά, αντλούμε τροφή για κατανόηση, γινόμαστε πιο δημιουργικοί και αποκτούμε σιγή για μια βαθύτερη επικοινωνία με την ανθρώπινη ουσία μας.

Το γέλιο αναδύει τα συναισθήματα της ευφορίας, της αισιοδοξίας, της ευδαιμονίας και της ικανοποίησης της ζωής. Ένα χαμόγελο, ακτινοβολεί την χαρά μας και εκπέμπει το μήνυμα της συμμετοχής μας στην εκπλήρωση του Ιερού Σκοπού της Εξέλιξης.

read more